ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2011: ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2011:
ΜΕ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ

20 χρόνια υποδούλωσης ακόμα στους ντόπιους και διεθνείς τοκογλύφους!!


Ξ Ε Σ Η Κ Ω Θ Ε Ι Τ Ε!!!!!

ΙΟΥΝΙΟΣ 2013:

ΤΡΟΪΚΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ, ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ :
Πραξηκοπηματικό κλείσιμο της δημόσιας τηλεόρασης και ραδιοφώνου!
Ηρθε η ώρα να τους σταματήσουμε.

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ!!!!


ΙΟΥΛΙΟΣ 2014:

Γενοκτονία εις βάρος των Παλαιστινίων απο το Ισραήλ!
Να συσταθεί 2η Νυρεμβέργη!


16 Φεβρουαρίου 2015:

ΟΧΙ στην δικτατορία της Ευρωζώνης!
ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ!




Πέμπτη, 26 Αυγούστου 2010

Οι δήθεν "ανεξάρτητοι" υποψήφιοι δήμαρχοι του νέου δήμου Βέλου-Βόχας

Αυξάνονται οι δήθεν «ανεξάρτητοι» και «άφθαρτοι» μνηστήρες για τη θέση του δημάρχου, που φιλοδοξούν να συσπειρώσουν σε αντιδεξιά βάση και να «ανατρέψουν την συντηρητική κυριαρχία» της προηγούμενης διοίκησης.
Στην πλειοψηφία τους, πρόκειται για πολιτικά στελέχη δοκιμασμένα στην εφαρμογή και τη στήριξη της αντιλαϊκής πολιτικής σε επίπεδο τοπικής διοίκησης, αρα και κεντρικής, γεγονός που πρέπει να αποτελέσει βασικό κριτήριο για την καταδίκη τους, ανεξάρτητα με το ποιο προσωπείο επιλέγουν να εμφανιστούν για να συγκαλύψουν την επί της ουσίας συμπόρευσή τους με την αντιλαϊκή πολιτική του μνημονίου και του «Καλλικράτη».
Το τοπίο που έχει διαμορφωθεί, επιβεβαιώνει την εκτίμηση πως πίσω από την πληθώρα των υποψήφιων μνηστήρων για το δημαρχιακό αξίωμα σε ολη την Ελλάδα, κρύβεται η προσπάθεια των κομμάτων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ να αποφύγουν τη λαϊκή καταδίκη για την πολιτική που υλοποιούν (κυβέρνηση) και στηρίζουν (ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ.).

Σάββατο, 14 Αυγούστου 2010

ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ για το συντονισμό πολιτών στην Πελοπόννησο

Ανοιχτή Πρόσκληση για το συντονισμό πολιτών στην Πελοπόννησο
74 Signatures 
Published by Δ.Κ. on Aug 02, 2010
Category: Politics
Region: Greece
Target: πολίτες της Περιφέρειας Πελοποννήσουpolitespeloponnisou@gmail.com
Background (Preamble):
Η παρακάτω Ανοιχτή Πρόσκληση απευθύνεται σε όλες τις ζωντανές και ενεργητικές δυνάμεις της Περιφέρειας Πελοποννήσου, σε κάθε προοδευτικό πολίτη που συναισθάνεται την κρισιμότητα της κατάστασης, σε κάθε άνθρωπο που νιώθει ότι τους επόμενους μήνες κρίνεται η ζωή μας και το μέλλον των παιδιών μας, να βρεθούμε σε έναν κοινό βηματισμό και να δώσουμε τη μάχη ενάντια στην Τρόικα, τα κόμματα του μνημονίου και τον Καλλικράτη.

Υπογράψτε- διαδώστε την Ανοιχτή Πρόσκληση για το συντονισμό πολιτών στην Πελοπόννησο.
Petition:
ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
για το συντονισμό πολιτών στην Πελοπόννησο

Εδώ και έξι μήνες ζούμε στους εφιαλτικούς ρυθμούς του νέου καθεστώτος της Τρόικας και του Μνημονίου. Τα εισοδήματα των εργαζομένων καταρρέουν, δικαιώματα ενός αιώνα καταργούνται με πραξικοπηματικό τρόπο, το ασφαλιστικό σύστημα απαξιώνεται, η ανεργία μετατρέπεται σε μάστιγα, πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις βρίσκονται ένα βήμα πριν το λουκέτο. Χωρίς καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση και κουρελιάζοντας κάθε έννοια λαϊκής κυριαρχίας η κυβέρνηση έσυρε την χώρα στο περιβόητο ΔΝΤ, παρέδωσε τη διακυβέρνηση στην Τρόικα και υπέγραψε ένα Μνημόνιο κοινωνικής κατεδάφισης και ξεπουλήματος κάθε δημόσιας επιχείρησης και υποδομής.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση η αντίσταση του λαού ήταν σημαντική με κορυφαία στιγμή τις μεγάλες κινητοποιήσεις της 5ης Μάη. Η προσπάθεια κυβέρνησης-ΜΜΕ να ποινικοποιήσουν την αντίσταση, να στρέψουν καθένα μας ενάντια στο διπλανό του, να μας ψυχαναγκάσουν να νιώσουμε συνυπεύθυνοι για την δικιά τους οικονομική-πολιτική-ιδεολογική χρεοκοπία δείχνει να εξαντλείται. Η οργή και η δυσαρέσκεια, το «δεν αντέχουμε άλλο», το «πόσα ακόμα θα μας πάρετε», το «γιατί δεν πληρώνουν τίποτα οι έχοντες», όλα αυτά που λέει και σκέφτεται καθένας μας καθημερινά αναζητούν και οφείλουν να βρουν συλλογική διέξοδο.

Οι αυτοδιοικητικές εκλογές

Σε αυτό το περιβάλλον, οι φετινές αυτοδιοκητικές εκλογές δε μοιάζουν με καμία άλλη παρόμοια εκλογική διαδικασία. Επιπλέον, ο Καλλικράτης έρχεται να βάλει την ταφόπλακα στην έννοια, τις δυνατότητες και την ιστορία της αυτοδιοίκησης. Ως «αναπόσπαστο κομμάτι του προγράμματος σταθερότητας και ανάπτυξης» και αφού εγκρίθηκε από το ΔΝΤ, η διοικητική μεταρρύθμιση:

- περιορίζει τις δημόσιες δαπάνες προς την Τ.Α. ενώ ταυτόχρονα της «φορτώνει» κρατικές αρμοδιότητες, οι οποίες χωρίς οικονομικούς πόρους είτε θα απαξιωθούν είτε θα μετατραπούν σε φιλέτα προς ιδιωτικοποίηση. Περιορίζεται έτσι ασφυκτικά κάθε δυνατότητα άσκησης δημόσιας κοινωνικής πολιτικής.

- περιορίζει τη δημοκρατία, αυξάνει την απόσταση πολίτη – Τ.Α, δυσκολεύει τη δυνατότητα λαϊκού ελέγχου και παρέμβασης, ενισχύει τους κομματικούς μηχανισμούς και αποκλείει τοπικές κινήσεις, εφαρμόζει ένα ιδιαίτερα συγκεντρωτικό εκλογικό σύστημα.

- οδηγεί στη συγκέντρωση εξουσιών σε απομακρυσμένα από τον πολίτη κέντρα και στην διοίκηση από δήμαρχους και περιφερειάρχες manager οι οποίοι θα καθοδηγούνται από τη σκληρή δημοσιονομική πολιτική της κυβέρνησης- ΕΕ-ΔΝΤ και τα πολυποίκιλα συμφέροντα της αγοράς.

- αντί για περιορισμό των περιφερειακών ανισοτήτων οδηγεί σε περαιτέρω όξυνσή τους και κατηγοριοποίηση ολόκληρων περιοχών.

- είναι βέβαιο ότι θα χρησιμοποιηθεί σαν αφορμή για δεκάδες χιλιάδες απολύσεις εργαζομένων στην Τ.Α.

Η Πελοπόννησος

Ειδικά η Περιφέρεια Πελοποννήσου, αποτελούμενη από πέντε νομούς με πολλές ιδιομορφίες, πέρα από τα γενικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι, οι αγρότες, οι μικρομεσαίοι, η νεολαία της και είναι αντίστοιχα αυτών στην υπόλοιπη χώρα, βρίσκεται αντιμέτωπη και με τα παρακάτω πιο συγκεκριμένα και οξυμένα προβλήματα:

- Μονόπλευρη και στρεβλή τουριστική ανάπτυξη, υποτυπώδης βιοτεχνία, και ανύπαρκτη βιομηχανία. Με εκρηκτικά προβλήματα στον αγροτικό και κτηνοτροφικό τομέα, με αγροτικές περιοχές σε πορεία εγκατάλειψης και ερήμωσης, ειδικά μετά τη νέα ΚΑΠ και την εξαγγελθείσα περικοπή επιδοτήσεων.

- Απαξιωμένος σιδηρόδρομος και ένα κακό οδικό δίκτυο εκτός από μια ιδιωτικοποιημένη κεντρική αρτηρία και την επίσης ιδιωτικοποιημένη Ε.Ο. του θανάτου μεταξύ Κορίνθου-Πατρών.

- Περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους που έχουν γίνει στόχος διάφορων μεγαλοεπενδυτών με μεγάλο περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος (πχ. ΠΟΤΑ Μεσσηνίας, γήπεδο γκολφ και ξενοδοχείο στη Κοιλάδα Αργολίδας).

- Ακραίες ανισότητες ανάμεσα σε έντονα τουριστικοποιημένες περιοχές-θέρετρα και εγκαταλειμμένη ενδοχώρα (πχ. Κυνουρία, ορεινή Αρκαδία, χωριά Πάρνωνα και Ταϋγετου).

- Με ανοιχτή πληγή το ζήτημα της διαχείρισης απορριμμάτων, με δεκάδες χωματερές να αποτελούν τοξικές βόμβες και την «λύση» των δεματοποιητών να μεθοδεύει το μονόδρομο της απαράδεκτης καύσης.

- Ανυπαρξία πυροπροστασίας με πυρκαγιές να έχουν κάψει εκατοντάδες στρέμματα δασικών εκτάσεων που ακόμη περιμένουν αναδάσωση (πχ. Ταϋγετος) ή γίνονται έρμαιο ιδιωτικής πολεοδόμησης (πχ. Μαίναλο).

- Πολυάριθμα πολιτιστικά μνημεία (Μυκήνες, Μυστράς, Μονεμβασιά, Μάνη, Πύλος,…)που μένουν αναξιοποίητα λόγω κακών σχεδιασμών και ανεπαρκών χρηματοδοτήσεων.

- Με ένα ΕΣΥ σε υπολειτουργία-διάλυση, με φοβερές ελλείψεις υποδομών, τμημάτων και προσωπικού που αναγκάζει τους πολίτες να μετακινούνται σε κεντρικά νοσοκομεία της Αθήνας.

- Με ένα Πανεπιστήμιο με τραγικές ελλείψεις να φυτοζωεί και να απειλείται με καταργήσεις τμημάτων.

- Με κακή έως ανύπαρκτη διαχείριση των υδάτινων πόρων, ποιοτική υποβάθμιση (πχ. νιτρικά, υφαλμύρωση) και έλλειψη πολιτικών ολοκληρωμένης διαχείρισης.

Όλα αυτά τα συσσωρευμένα προβλήματα είναι βέβαιο ότι με αυτή την κυβέρνηση, της πλήρους υποταγής στις ανελέητες απαιτήσεις της Τρόικας είτε θα παραμείνουν άλυτα είτε θα λυθούν προς όφελος της αγοράς με γνώμονα το κέρδος και όχι προς όφελος της κοινωνίας.

Το ζητούμενο

Ποιο είναι το ζητούμενο; Τι πρέπει να εκφραστεί στο δρόμο προς τις περιφερειακές εκλογές;

 Σε ένα πρώτο επίπεδο χρειάζεται να εκφραστεί η καταδίκη της κυβερνητικής πολιτικής, του Μνημονίου, των κομμάτων που το ψήφισαν ή το αποδέχονται, της υπερ-κυβέρνησης ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ, του Καλλικράτη. Να μπορέσει να εκφραστεί ο κόσμος που αγανακτεί και αγωνιά, ο κόσμος που έχει απελπιστεί, ο κόσμος που έχει αγωνιστεί, ο κόσμος που νιώθει προδομένος από το κόμμα του, ο κόσμος που δεν εμπιστεύεται το πολιτικό σύστημα. Επομένως το βασικό ερώτημα είναι: Την επομένη των εκλογών θα βρεθούν σε ανησυχία τα επιτελεία κυβέρνησης-Τρόικας; Θα αναδειχτεί η μη ανοχή της κοινωνίας στη σημερινή επικίνδυνη κυβέρνηση και τα κόμματα του Μνημονίου; Θα πάρει μια ανάσα ο λαός ή θα δοθεί μια τεράστια ανάσα και νομιμοποίηση στην πολιτική του Γ. Παπανδρέου, με φόντο τις εθνικές εκλογές; Θα έχει υπάρξει ένα μέτωπο δυνάμεων, μια ενότητα ανθρώπων ενάντια στην σημερινή κατάσταση ή θα μιλάμε πάλι για τις γνωστές κομματικές καταγραφές;

 Με βάση τη ραγδαία επιδείνωση των όρων ζωής και επιβίωσης δεκάδων χιλιάδων πολιτών και της Περιφέρειας μας η Τ.Α. θα παίξει έναν ρόλο ανακούφισης-στήριξης-αλληλεγγύης; Θα βρεθεί στο πλευρό των ανέργων, των φτωχών, της νεολαίας, των μικρομεσαίων που συμπιέζονται και δεν βλέπουν προοπτική; Θα διεκδικήσει και θα υλοποιήσει απαραίτητες κοινωνικές δομές στήριξης μεγάλων κοινωνικών κατηγοριών που το έχουν ανάγκη; Θα αμβλύνει τις αιτίες και θα περιορίσει την έκταση τεράστιων κοινωνικών προβλημάτων (ναρκωτικά, εγκληματικότητα, κοινωνικός αποκλεισμός, ρατσισμός, ψυχικές ασθένειες, κ.α.); Τελικά η Τ.Α. αυτοδιοίκηση θα μετατραπεί σε ένα διαχειριστικό-φοροεισπρακτικό μηχανισμό κατευθυνόμενο από αντιλαϊκές πολιτικές και πιέσεις της αγοράς ή θα παίξει έναν κοινωνικό ρόλο αναβάθμισης και επέκτασης αναγκαίων δομών και υποδομών;

 Χρειάζεται να αναδειχθούν τα ιδιαίτερα προβλήματα της περιφέρειάς μας και να έρθουν στο προσκήνιο οι αγώνες που έδωσαν οι πολίτες: φτιάχνοντας επιτροπές ενάντια στα μέτρα, διεκδικώντας αξιοπρεπές αγροτικό εισόδημα και σεβασμό-στήριξη του παραγωγικού ρόλου των αγροτών, αγωνιζόμενοι για την ανακύκλωση και ενάντια σε δεματοποιητές-καύση, για πρόσβαση σε φθηνό και ποιοτικό νερό και αναγκαία εγγειοβελτιωτικά έργα, για ασφαλείς δημόσιους δρόμους χωρίς διόδια, για αναβαθμισμένο και δημόσιο σιδηρόδρομο, για να ακυρωθούν τα σχέδια επιχειρηματικής «αξιοποίησης»-λεηλασίας περιοχών. Να γίνει η αρχή για τη συνάντηση και το μόνιμο συντονισμό των αγωνιζόμενων πολιτών της περιφέρειάς μας.

 Να ανιχνεύσουμε και αντιπαραβάλλουμε ένα συνολικά διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης με αξιοποίηση των παραγωγικών δυνατοτήτων και στήριξη-ανάπτυξη του παραπαίοντος πρωτογενή και δευτερογενή τομέα, με προστασία του περιβάλλοντος, με τουριστική ανάπτυξη συμβατή με τις ανάγκες και τις δυνατότητες της περιοχής, με ανάπτυξη των δημόσιων υποδομών και υπηρεσιών, με υπεράσπιση των κοινωνικών αγαθών από αγοραίες λογικές (εκποίηση, ΣΔΙΤ…) ώστε να υπηρετούνται οι ανάγκες του λαού και των αδύναμων στρωμάτων και όχι τα κέρδη των μεγαλοεργολάβων και των πολυεθνικών.

Στην κατεύθυνση αυτή καλούμε όλες τις ζωντανές και ενεργητικές δυνάμεις της Περιφέρειας Πελοποννήσου, κάθε προοδευτικό πολίτη που συναισθάνεται την κρισιμότητα της κατάστασης, κάθε άνθρωπο που νιώθει ότι τους επόμενους μήνες κρίνεται η ζωή μας και το μέλλον των παιδιών μας, να βρεθούμε σε έναν κοινό βηματισμό και να δώσουμε τη μάχη ενάντια στην Τρόικα, τα κόμματα του μνημονίου και τον Καλλικράτη.
Υπογράψτε- διαδώστε την Ανοιχτή Πρόσκληση για το συντονισμό πολιτών στην Πελοπόννησο.

Περι "Καλλικράτη" και υποψηφιων του νεου δημου Βέλου-Βόχας. Κάλεσμα δημιουργίας Κίνησης.

Συμφωνώ απόλυτα με το άρθρο που έγραψε στο τελευταίο φύλλο της "ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ Σικυωνείων" ο κ. Πάνος Κατσούλας, πρόεδρος ΔΣ της Β΄ ΕΛΜΕ Κορινθίας, και προτείνω σε όλους να το διαβάσουν.
Θέλω μόνο να συμπληρώσω μερικά γενικά στοιχεία,όπως:
  •  Ο συγκεκριμένος "Καλλικράτης" επεβλήθη από την τρόικα. Άλλος ήταν ο προεκλογικός του Πασοκ!
  • Απομακρύνει περισσότερο τους δημότες από την τοπική εξουσία, υπονομεύει την αυτοοργάνωση τους και επιβάλλει ολοκληρωτικά τους νόμους της αγοράς
  • Δεν προωθεί την συμμετοχική δημοκρατία ούτε την αλληλεγγύη τωνπολιτων του δήμου
  • Κάνει τον δήμαρχο υπερυπουργό τόσο που μπορεί να συνάπτει δάνεια απευθείας με τους τραπεζίτες της ΕΕ.
Ειδικά για τον νέο Καλλικρατικό δήμο Βέλου-Βόχας:
  • Γνωρίζουμε όλοι πως και γιατί δημιουργήθηκε με αυτό το εύρος . Συμφέροντα ιδιωτικά των υποψηφίων όλων ανεξαιρέτως.
  • Και οι δυο δήμοι αποτέλεσαν αντίγραφα της κεντρικής εξουσίας. Οι δημοτικές αρχές που διαχειρίστηκαν και διαχειρίζονται τις τοπικές υποθέσεις, έχουν τεράστιες ευθύνες για την σημερινή κατάσταση.
  • Το αντιδημοκρατικό, δημαρχοκεντρικό σύστημα διακυβέρνησης των δήμων είναι η κύρια αιτία των νοσηρών φαινομένων διαφθοράς, αδιαφάνειας,κακοδιαχείρισης του δημοσίου χρήματος, πελατειακής αντιμετώπισης των πολιτών και του ρουσφετολογικού εμπορίου ελπίδων.
  • Όλοι οι υποψήφιοι που ακούγονται έως τώρα, είναι εκπρόσωποι ανακύκλωσης παλιών ιδεών και πρακτικών και βεβαίως δεν αποτελούν λύση.
  • Όπως λέει και ο κ. Κατσουλας, βεβαίως εκφράζουν την επιθυμία για ανοιχτά, συμμαχικά σχήματα, που να μην είναι αυστηρά κομματικά περιχαρακωμένα, ταχαμου ανεξάρτητα, όμως δεν πείθουν τους πολίτες! Και αυτο φαινεται γιατι ακομα εγγραφως κανεις δεν τους ακολουθει!
  • Η εναλλαγή πεφωτισμενων στην εξουσία του τόπου, δεν δινει διέξοδο στα προβλήματα μας.
  • Η συμμετοχη και ο ελεγχος των πολιτων στην ληψη αποφασεων ειναι απαραιτητη ωστε να διασφαλισθει ο σεβασμός του ανθρωπου, της γης και της ορθολογικης της αναπτυξης.
    Ας ψάξουμε λοιπόν να βρούμε την λυση όχι στο παλιό και κατεστημένο αλλά στο νέο ακομμάτιστο,αυτόνομο, πολιτικοποιημένο χώρο, που μπορεί να ενεργοποιήσει περισσότερο τους πολίτες σε μια πιο άμεση δημοκρατία στην τοπική αυτοδιοίκηση έστω και κόντρα στις επιταγές του  Καλλικρατη.
    Η λύση είναι όπως αυτή η παλαιότερη της Κίνησης Πολιτών Κορίνθου kinisikorinthos.blogspot.com/αλλα  κυριως η πιο πρόσφατη της "Συμπολιτείας Ξυλόκαστρου-Ευρωστινης".http://sympolitia.blogspot.com
    Η δημιουργία δηλαδή ευρύτερων αυτόνομων κινήσεων, με ανοιχτή πρόσκληση προς όλους ανεξαιρέτως τους συμπολιτες που στηρίζουν νεες δυναμεις  προσφορας και οχι συμφεροντων, που υποστηριζουν την αλληλεγγυη και συνοχη των πολιτων, με νεα αφθαρτα τελειως προσωπα στην τοπικη αυτοδιοικηση που πρεπει να μπορουν αλλα και να δεσμευτουν να κινητοποιησουν την συμμετοχη και την δραστηριοποιηση της τοπικης κοινωνιας μας ωστε να υπαρξει ουσιαστικο αποτελεσμα για αυτην. Διοτι ως γνωστον χωρις την συμμετοχη των πολιτων τιποτα δεν βγαινει σωστό
    • Σας καλουμε λοιπον να συμμετεχετε στην προσπαθεια για ενα δήμο που πρωταγωνιστες να ειναι οι πολιτες και οχι οι κομματαρχες. Αυτοοργανωθειτε.

    Παρασκευή, 13 Αυγούστου 2010

    Χάνονται κατακτήσεις 100 χρόνων

    Κατακτήσεις 100 χρόνων, που αντανακλούν τους αγώνες των εργαζομένων από τις αρχές του 20ού αιώνα μέχρι σήμερα, αναιρούνται μέσα σε λίγες μέρες υπό την πίεση του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
    Προβλέψεις του μνημονίου γυρίζουν το χάρτη των εργατικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων έναν αιώνα πίσω. Μια ιστορική διαδρομή στις κοινωνικές κατακτήσεις αρκεί για να αποδείξει του λόγου το αληθές:
    1 Τα πρώτα δείγματα εργατικής νομοθεσίας δίνονται αμέσως μετά την οικονομική και πολιτική κρίση και το κίνημα 1909. Τότε καθιερώθηκε η αργία της Κυριακής και ορισμένων εορτών. Τα θεμέλια της εργατικής νομοθεσίας τέθηκαν από τις κυβερνήσεις των Φιλελευθέρων του Ελ. Βενιζέλου από το 1911 έως το 1920. Ο συνδικαλισμός, κατά τα πρότυπα των αναπτυγμένων βιομηχανικά χωρών, αναγνωρίστηκε ως αναγκαία συνθήκη για τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής κοινωνίας.
    Με βάση την αντίληψη αυτή το Σύνταγμα του 1911 θέσπισε ένα φιλελεύθερο πλαίσιο λειτουργίας των εργατικών σωματείων και τη μονιμότητα των δημόσιων υπαλλήλων. Στις μελέτες του ΙΝΕ της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ για την κωδικοποίηση της εργατικής νομοθεσίας (Γ. Κουζής, Δ. Κατσορίδας, Ν. Παλαιολόγος), στο αρχείο των νομικών τους υπηρεσιών και στις μελέτες που έχουν υποβάλει εργατολόγοι (Α. Καζάκος, Δ. Τραυλός-Τζανετάτος, Α. Μητρόπουλος, Τ. Πετρόπουλος κ.ά.) αποτυπώνονται οι κρίσιμες καμπές της εργατικής πολιτικής.
    Εργάσιμη μέρα 8 ωρών
    2 Το 1920 νομοθετείται η εργάσιμη ημέρα των 8 ωρών που εφαρμόστηκε πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1924, αρχικά για τους τυπογράφους της Αθήνας και τους μεταλλωρύχους του Λαυρίου. Σταδιακά μέχρι το 1936 καθιερώνεται σε όλους τους χώρους εργασίας, εκτός από τις υπηρεσίες του Δημοσίου. Σήμερα ξαναγυρίζουμε στην ελαστική εργασία.
    3 Το 1920 ψηφίζεται και ο νόμος 2112 περί «καταγγελίας συμβάσεων υπαλλήλων, εργατών, υπηρετών» που ορίζει το χρόνο προειδοποίησης και το ποσό αποζημίωσης σε περίπτωση απόλυσης και έκτοτε ίσχυε μέχρι τώρα χωρίς καμία αλλαγή. Με τις ρυθμίσεις αυτές αμβλύνθηκαν οι συγκρούσεις και παράλληλα εισήχθη η πρακτική των διαπραγματεύσεων της κυβέρνησης με τα συνδικάτα και τις εργοδοτικές ενώσεις για τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας και τις αμοιβές.
    Στο πλαίσιο αυτό δημιουργήθηκε στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας το «συμβούλιο για την εργασία και την κοινωνική πρόνοια» με τη συμμετοχή των συνδικάτων και των εργοδοτικών οργανώσεων, αν και στην πορεία φάνηκε πως ο ρόλος του ήταν περισσότερο συμβολικός. Ιδιαίτερη θέση στο νομοθετικό έργο της περιόδου αυτής κατέχει η ρύθμιση της εργασίας των γυναικών και των παιδιών. Στις εκθέσεις του σώματος επιθεωρητών, που ιδρύθηκε το 1912.
    4 Το κόστος εργασίας υπολογιζόταν γύρω στο 20 με 25% του συνολικού κόστους παραγωγής, το χαμηλότερο σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, όπως αναφέρεται σε μελέτη του Ξ. Ζολώτα (1926), ως αποτέλεσμα της υπερπροσφοράς ανειδίκευτης εργασίας και της ανεξέλεγκτης εργασίας γυναικών και παιδιών. Ηταν τόσο χαμηλά τα ημερομίσθια ώστε να εγείρεται το ερώτημα μήπως τελικά αποτέλεσαν αντικίνητρο εκσυγχρονισμού της παραγωγής.
    5 Την περίοδο του Μεσοπολέμου μπαίνουν και οι βάσεις για την κοινωνική ασφάλιση. Το 1922 ψηφίζεται ο νόμος περί «υποχρεωτικής ασφάλισης εργατών και υπαλλήλων» και το 1934 ο νόμος περί «ενιαίας κοινωνικής ασφαλίσεως». Ο νόμος αρχίζει να εφαρμόζεται τον Σεπτέμβριο του 1936, επί Ι. Μεταξά, με την ίδρυση του ΙΚΑ, ενώ έναν χρόνο νωρίτερα δοκιμάστηκε η εφαρμογή των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.
    Οι συγκρούσεις ήταν σφοδρές με αποκορύφωμα την αιματηρή καταστολή της εργατικής εξέγερσης της Θεσσαλονίκης. Λίγους μήνες μετά, την 4η Αυγούστου 1936, επιβάλλεται η δικτατορία, μία ημέρα πριν από τη γενική απεργία των συνδικάτων.
    6 Μετά τον πόλεμο ιδρύεται υπουργείο Εργασίας και το Ταμείο Ανεργίας (1946), για να απορροφηθούν οι κοινωνικοί κραδασμοί και να περιοριστεί η επιρροή των αριστερών σωματείων. Τίθεται ξανά σε εφαρμογή το σύστημα των συλλογικών συμβάσεων, κρατώντας πάντως η κυβέρνηση τον τελευταίο λόγο στη ρύθμιση των κατώτατων μισθών.
    7 Οι εργατικές κινητοποιήσεις τη διετία 1964-65 φέρνουν την Ελλάδα πρώτη σε απεργίες σε όλο τον κόσμο. Οι διεκδικήσεις της περιόδου εκείνης έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση των μισθών κατά 31,6% στην τριετία, την καθιέρωση του επιδόματος αδείας, καθώς και το επίδομα ανθυγιεινής εργασίας σε αρκετούς κλάδους, τη μείωση του ορίου συνταξιοδότησης σε πολλά επαγγέλματα που χαρακτηρίστηκαν βαρέα και ανθυγιεινά ενώ με νόμο καθιερώνεται η 1η Μαΐου ως αργία.
    8 Η χούντα διαλύει τις συνδικαλιστικές οργανώσεις και διορίζει στα συνδικαλιστικά όργανα ανθρώπους προσκείμενους στο καθεστώς.
    9 Μετά το 1974 με την κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή επανέρχονται οι συλλογικές διαπραγματεύσεις.
    10 Με το νόμο 1264/1982 η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ καταργεί το ν.330 της κυβέρνησης Καραμανλή για το λοκ-άουτ. Ακολούθησε η ψήφιση του νόμου για τον έλεγχο των ομαδικών απολύσεων (1387/1983), με τον οποίο τέθηκαν τα όρια που ισχύουν και σήμερα. Παράλληλα με τις συλλογικές συμβάσεις, που ορίζουν τους βασικούς μισθούς και τα μίνιμουμ ημερομίσθια, θεσμοθετούνται οι κλαδικές συμβάσεις με βελτιωμένες αμοιβές και παροχές για τους εργαζόμενους των βαρέων και ανθυγιεινών και των δημόσιων επιχειρήσεων.
    Προσλήψεις στις ΔΕΚΟ
    Επίσης, εισάγονται ευνοϊκές ρυθμίσεις για τις μητέρες, τους πολύτεκνους και τα άτομα με ειδικές ανάγκες και κοινωνικά κριτήρια με μοριοδότηση στις προσλήψεις δημόσιων υπαλλήλων και εργαζομένων στις ΔΕΚΟ.
    11 Το φθινόπωρο του 1985 το σταθεροποιητικό πρόγραμμα της κυβέρνησης του Α. Παπανδρέου προκαλεί τη σφοδρή αντίδραση των συνδικάτων. Στις 11 Οκτωβρίου ανακοινώνεται υποτίμηση της δραχμής κατά 15%, περιορισμός της ΑΤΑ, περικοπές επιδομάτων και αυξήσεις τιμολογίων των δημόσιων οργανισμών.
    Στις 19 Οκτωβρίου δημοσιεύεται το ΠΔ με το οποίο απαγορεύονται μισθολογικές αυξήσεις πάνω από την εισοδηματική πολιτική της κυβέρνησης.
    12 Το 1990 με το νόμο 1876 της οικουμενικής κυβέρνησης για τις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις, που ψηφίστηκε από όλα τα κόμματα, θεσπίζεται ο μηχανισμός μεσολάβησης και διαιτησίας (ΟΜΕΔ) που δίνει στους εργαζόμενους το δικαίωμα της μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία, ως έκφραση ενός κοινωνικού, οικονομικού και πολιτικού συμβολαίου.
    Ολα αυτά λοιπόν που κατοχυρώθηκαν βήμα βήμα σε διάρκεια 100 χρόνων σήμερα κατεδαφίζονται με συνοπτικές διαδικασίες. www.enet.gr

    Κυριακή, 1 Αυγούστου 2010

    Ευτυχώς που μας εκπροσωπεί η ΚΥΡΙΑ Σακοράφα!!

    *Μας περιμένει δύσκολος χειμώνας;
    -Μας περιμένουν δύσκολες εποχές. Το ανέφερα και από το βήμα της Βουλής. Οταν κοιλοπονάει η Ιστορία, ή τέρατα γεννάει ή αγγέλους. Ευθύνη όλων όσοι αντιστεκόμαστε και έχουμε να προτείνουμε ένα άλλο όραμα είναι η κοινή πολιτική δράση ώστε να πείσουμε ότι υπάρχει άλλος δρόμος, ότι υπάρχει διέξοδος. Διαφορετικά ο καθένας ας αναλάβει και τις ευθύνες του. Εγώ ήδη έχω αναλάβει τις δικές μου. www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=188903